كه ( در اثر خشم خود ) نابودشان ميكنم نابودت نكنم و بانتقام‌گيرى من ( از دشمنانت ) راضى باش ، زيرا انتقام‌گيرى من براى تو بهتر از انتقام گرفتن تو براى خودت مىباشد . 9 - و در روايت ديگر مانند همين روايت ذكر نموده ، ولى در آنجا افزوده است : و هر گاه مظلوم شدى و ستمى به تو رسيد بانتقام گرفتن من براى خود راضى باش ، زيرا انتقام گرفتن من براى تو بهتر از انتقام‌گيرى تو براى خودت مىباشد . 10 - اسحاق بن عمار گويد : شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود : در تورات نوشته است : اى آدميزاد ، هر گاه خشم گيرى مرا به ياد آور تا ترا هنگام خشمم به ياد آورم و با آنها كه نابودشان ميكنم نابودت نكنم و چون ستمى بر تو شد ، به انتقام‌گيرى من براى خود راضى باش ، زيرا انتقام‌گيرى من برايت از انتقام‌گيرى خودت بهتر است . 11 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مردى به پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله عرضكرد : يا رسول اللَّه ! مرا تعليم ده ، فرمود : برو و غضب مكن ، آن مرد گفت : همين مرا بس است و بجانب قبيله خود رفت ، ناگاه در ميان قومش جنگى به پا شد ، و اسلحه پوشيده در برابر يك ديگر صف كشيدند ، آن مرد هم چون چنان ديد ، اسلحه پوشيد و بصف ايستاد ، آنگاه سخن پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله را به ياد آورد كه به او فرمود : « غضب مكن » سپس اسلحه را كنار گذاشت ، و نزد مردمى كه دشمن قومش بودند آمد و گفت : اى مردم هر